Miód i ikony (Stanisław Kowalewski, „Nie ma ceny na miód akacjowy”)

Nie ma ceny na miód akacjowyLeniwe, miodowozłote lato w mazurskiej wsi nad jeziorem. Przemek każdą chwilę spędza nad wodą, z daleka od wczasowiczów, pływa, snuje marzenia. Pewnego dnia do jego ustronia trafia Alicja i wnosi zamęt w jego spokojne dni i, co  gorsza, w jego myśli. Na dodatek we wsi popełnione zostaje przestępstwo, które bulwersuje miejscową społeczność.

On, ona i wakacje

Dziewczyna i chłopak coraz częściej przebywają ze sobą; przekonują miejscowego rybaka, żeby udostępnił im łódź, i wypływają na jezioro, zwiedzają wysepki. Przemek opowiada Alicji o historii starowierów zamieszkujących wioskę, udaje się im też wejść do ich cerkwi i obejrzeć cenne ikony. Pewnego ranka okazuje się jednak, że obrazy zniknęły. Kto mógł się dopuścić świętokradczego czynu? Podejrzenia padają na studentów, którzy przebywają niedaleko na plenerze malarskim. Zaprzyjaźniony z nimi Przemek nie wierzy w ich winę, skłonny jest raczej podejrzewać dziwnych przyjezdnych, których spotkali z Alicją. Rozpoczyna własne śledztwo, ku niezadowoleniu dziewczyny, której nie może poświęcać już tyle czasu, co wcześniej.NIe ma ceny na miód akacjowy

Lato pierwszej miłości

„Nie ma ceny na miód akacjowy” to nieskomplikowana opowieść w sam raz na jeden wieczór, raczej nic, moim zdaniem, specjalnego czy zapadającego w pamięć. Kiedy jednak pokazałem na instagramie okładkę tej książki, kilka osób napisało mi, że to dla nich jedna z ulubionych powieści z młodości. Faktycznie, trzeba przyznać, że może ujmować sielankową atmosferą i niespiesznym tempem. Sprawa skradzionych ikon (duży plus dla autora za wątek starowierów) toczy się gdzieś na drugim planie i mimo iż przez jakiś czas pochłania Przemka, to nie jest najważniejsza. Chłopak prowadzi śledcze podchody w stylu bohaterów Bahdaja, przy czym wykazuje się sporą naiwnością, a przestępcy nieudolnością. Zawsze przy tego rodzaju wątkach zastanawiam się, czemu nieletni swoich informacji nie przekazywali po prostu milicji – no ale wiadomo, imperatyw fabularny zmuszał ich do działań na własną rękę, żeby autor miał swoją przygodową fabułę (w tym przypadku raczej wątłą). Ciekawszy jest motyw znajomości z Alicją, rozpoczętej od rozmowy, w której obie strony stroszą piórka i próbują sobie nawzajem zaimponować. Nie wiem, czy młodzi ludzie faktycznie prowadzili na początku lat siedemdziesiątych (pierwsze wydanie 1973 rok) tego rodzaju dęte dialogi, czy autor próbował być na siłę młodzieżowy, ale efekt jest mocno irytujący. Później, na szczęście, jest już lepiej. Pojawienie się dziewczyny jest dla Przemka przełomem: wprawia go w emocjonalne pomieszanie, a jednocześnie wypełnia pustkę, odpędza nudę, sprawia, że światło i kolory stają się ostrzejsze. Przemek i Alicja dzielą się swoimi planami i marzeniami, wakacyjna znajomość zmienia się w pierwsze nieśmiałe uczucie. Czy się rozwinie? Czy przetrwa? To kwestie otwarte. Na razie są wakacje i nie ma co wybiegać myślami za daleko w przyszłość.

Stanisław Kowalewski, Nie ma ceny na miód akacjowy, ilustr. Jerzy Kotarba, Nasza Księgarnia 1986.

(Visited 418 times, 16 visits today)

23 komentarze do wpisu „Miód i ikony (Stanisław Kowalewski, „Nie ma ceny na miód akacjowy”)”

  1. Kwestia ulubionej powieści z czasów młodości to zapewne kwestia sentymentu :) wielu z tych wspaniałych lektur czasów szkolnych nie przetrwałoby próby czasu, ale miło mieć dobre wspomnienia. Tytuł ciekawy i zapadający w pamięć.

    Odpowiedz
  2. Zawsze podobał mi się ten tytuł, ale nie jestem pewna, czy znam go tylko ze słyszenia i widzenia ( np. grzbietu książki na bibliotecznej półce), czy też czytałam tę książkę. Wydaje mi się, że nie, ale fabuła brzmi znajomo. Może to przez ten wątek kradzieży, podejrzanych malarzy i młodocianego detektywa.

    Odpowiedz
  3. Ankiety personalne? Za mych czasów już chyba ich nie było – pamiętam jedynie, że w liceum salezjańskim moja kuzynka z rodzicami miała dość intensywne odpytywanie o sprawy czasem dziwne, np. czytane czasopisma (pewnie Bravo było wyklęte).

    Odpowiedz

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: